• Domaćin virusa H5N1 ptičijeg gripa su divlje ptice: patke, guske, labudovi, galebovi, ptičice koje trče pored obale (šljuke), vrapci i čvorci. Kada se radi o  živini podložne su i one koje vole da se brčkaju u vodi kao i ostala  živina.
  
  Mesožderi
  
  
• Mogu se inficirati nakon konzumiranja inficirane  živine koja je podlega bolesti. Do danas, nisu prijavljeni klinički slučajevi pasa obolelih od H5N1 ali u nepublikovanoj studiji sprovedenoj 2005. od strane Nacionalnog institutu za zdravlje  životinja Bankoku, istraživači su testirali 629 seoskih pasa i 111 mačaka u Sufan Buti oblasti centralnog Tajlanda. Od njih, 160 pasa i 8 mačaka imalo se antitela na H5N1, što ukuzuje na to da su bili inficirani virusima ili su bili inficirani u prošlosti. Slični virus se skoro pojavio kod pasa. Ova međuvrsna promena virusa nije retka za tipove A virusa influence. Serološka istraživanja u nekim azijskim zemljama sugerišu da i psi mogu biti inficirani virusom H5N1. U evropskim zemljama savetuje se vlasnicima kućnih ljubimaca koji  žive blizu mesta gde borave divlje ptice koje su nosioci virusa H5N1 da drže mačke unutra i pse na povodcu kada idu u šetnju.

• Istraživanja su pokazala da domaće mačke mogu uginuti od H5N1 virusa. Takođe dokazana je i horizontalna transmisija, međutim, nije verovatno da mačke igraju ulogu u prirodnom prenosnom ciklusu virusa.
  
• Infekcija mačke povremeno se dešava u vezi sa izbijanjem H5N1 bolesti kod domaćih i divljih ptica, na primer, kada se mačka hrani inficiranim pticama. Eksperimentalne i prirodno inficirane mačke  šire virus putem respiratornog i intestinalnog trakta. Tako mogu preneti virus na druge mačke. Prirodno inficirane macke mogu stoga, teoretski  širiti virus.
  

Područja inficiranih divljih ptica

• U područjima gde je bilo inficiranih divljih ptica virusom H5N1 ne može se isključiti infekcija mačaka. Mada su većina inficiranih ptica barske ptice, odnosno pripadaju vrstama koje normalno sa mačkama ne dolaze u kontakt, H5N1 je potencijalno infektivan za brojne druge vrste ptica i ne može se iskljuciti da ... i golubovi koji dolaze u kontakt sa mačkama budu inficirani.
  

• Svinje su poznate kao "sudovi u kojima se mešaju" različiti podtipovi virusa influence i stoga predstavljaju rizik za kombinaciju virusa ptičijeg gripa i humanog influenca virusa u podtip koji je mnogo moćniji u infekciji ljudi. U pogledu podtipa H5N1, studijom sprovdenom u Vijetnamu nađeno je kod 8 od 3000 ispitivanih svinja seropozitivitet. Nijedna od ovih  životinja nije imala kliničke znake i nije bilo moguće izolovati bilo kakav virus.
  
  Preživari
  
  
• Preživari su u manjem riziku. Do sada nije indetifikovana nijedna vrsta rogate stoke inficirana bilo kakvim tipom A virusa gripa. Konji su podložni influenca virusima, ali do sada je izolovan kod njih H3N8. Sprovodi se redovna vakcinacija. Ekeperimentalni miš može biti inficiran ali njegova uloga u prirodnoj transmisiji nije utvrđena.
  
  Uloga drugih sisara
  
  
• Mogućnost zaražavanja H5N1 virusima nije ograničena na mačke. Izveštaji pokazuju infekcije kod tigrova, leoparda i drugih malih sisara(tvor). Takođe, psi i svinje mogu se inficirati virusom. S obzirom na  širok spektar H5N1 virusa postoji mogućnost inficiranja i drugih divljih i domaćih sisara, uključujući tuljane, lasice i druge krznarice kontaktom sa drugim inficiranim  životinjama. Sve karnivore mogle bi se inficirati ako jedu inficarnu živinu ili inficirane divlje ptice
  

Područje inficirane  živine

• U područjima gde je živina inficirana sa H5N1 postoji rizik da se mačke zaraze sa H5N1 putem kontakta sa inficiranom  živinom ili njihovim fecesom. Anegdotalni izveštaji podržavaju stav da kontakt sa inficiranom  živinom (fecesom ili jedenjem inficiranih lešina), predstavlja izvor zaraze za mačke. Mačke malo ili uopšte ne doprinose  širenju bolesti jer je broj inficirane  živine mnogo veći nego broj inficiranih mačaka; živina  širi mnogo više virusa - nego mačke. Ipak, mačke mogu igrati ulogu u  širenju virusa na druge  životinje. Teoretski postoji mogućnost  širenja infekcije sa mačaka na  čoveka, međutim, s obzirom da je rizik zaražavanje sa H5N1 mačaka nizak, rizik za infekciju ljudi je ograničen. Zato je važno obavestiti lokalne veterinare nadležne u slučaju bilo kakve pojave značajnog uginuća među divljim i domaćim  životinjama.
  
  
  Uloga mačaka lutalica
  Zbog većeg oboljevanja, mačke lutalice mogle bi  širiti bolest u nova područja. Ako se inficiraju, mačke lutalice mogu postati izvor infekcije za  živinu i sisare ukljucujući i ljude.
  

• prijaviti lokalnoj veterinarskoj službi bilo kakvu pojavu značajnog uginuća među pticama kako divljim tako i domaćim,
• biti posebno oprezan sa uginućem ili razboljevanjem mačaka i prijaviti to lokalnom veterinarskoj službi,
• obezbediti da mačke i divlje ptice ili  živina,(ili njihov feces) ne budu u kontaktu i/ ili držati mačke unutra,
• ako mačka donese bolesnu ili mrtvu pticu u kuću, staviti plastične rukavice, pticu staviti u plastičnu kesu i predati lokalnom veterinaru,
• držite mačke lutalice van kuće i izbegvajte kontakt sa njima,
• ako mačke pokazuju probleme sa disanjem ili imaju sekreciju iz nosa kosultovati veterinara,
• ne dodirujte i ne rukujte sa bilo kakvom mrtvom mačkom ili koja izgleda bolesna ili drugu  životinju i prijavite tu pojavu nadležnim službama,
• perite ruke vodom i sapunom, redovno, nakon rukovanja sa  životinjama i posle čišćenja njihovih korpi ili prostora u kojima borave ili ako ste došli u kontakt sa fecesom i pjuvackom tih  životinja,
• psi se mogu izvoditi van dvorišta samo ako im se ograniči kretanje,
• ne hranite bilo kakve barske ptice
• dezinficirajte (sa 2 - 3% hlornim preparatom) kaveze ili druge prostore i sredstva u kojima je transportovana bolesna  životinja i krpare na kojima leže sapunom ili drugim deterdžentom.